ยินดีต้อนรับสู่ AnswerThai.com เว็บไซต์สำหรับ ถาม-ตอบ แบบง่ายๆสำหรับทุกคนที่มีคำถามคาใจครับ

ถ้ามีเงินมากๆ จะมีความสุขมากตามไปด้วยใช่ไหม ?

+5 โหวต
46 ผู้ชม ถูกถาม Apr 8, 2015 ใน คำถามอื่น ๆ โดย ครูแก่ (780,150 คะแนน)

Please log in or register to answer this question.

5 คำตอบ

+3 โหวต
 
คำตอบที่ดีที่สุด

สวรรค์ที่แท้จริงอยู่ที่ความพึงพอใจ 

สุข หรือ ทุกข์ล้วนอยู่ที่ใจ

ผมประทับใจกับบทความนี้ครับ พอพูดถึงเรื่องสุขทุกข์ทำให้ผม นึกถึงจำรอยยิ้มคุณยายท่านนี้ขึ้นมาได้ เป็นข่าวนานแล้วล่ะครับ

 

ยายยิ้ม หญิงร่างเล็ก หลังงุ้ม ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มสมชื่อ

อาศัยในบ้านไม้ที่เกือบเสร็จท่ามกลางป่าเขา
จ.พิษณุโลก อยู่ลำพังอย่างเดียวดาย ห่างไกลผู้คนและเงียบสงัด

เมื่อ 20 ปี ก่อน ยายมีบ้านอยู่ที่อำเภอพรหมพิราม พร้อมลูกหลาน
ตอนนั้นลูกชายคนเล็กตั้งใจจะมาบุกเบิกทำมาหากินบริเวณที่อยู่ปัจจุบัน
แต่ด้วยปัจจัยหลายอย่าง ทั้ง ความไกล ไข้ป่า และความลำบาก
ส่งผลให้ลูกชายของยายเลือกที่จะไปขับรถแท๊กซี่ใน กทม.

และไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ และการไม่อยากเป็นภาระลูกหลานหรืออื่นๆ
ยายยิ้มจึงตัดสินครั้งสำคัญ อาศัยอยู่ที่บ้านในป่าผืนนั้น เป็นต้นมา

ลูกหลานขอร้องให้ยายกลับมาอยู่บ้านแต่ยายไม่กลับ
ลูกหลานจึงได้แต่มาเยี่ยมยายเป็นระยะรวมถึงการนำเสื้อผ้าผ้าห่ม
ข้าวสารอาหารแห้งมาให้ยาย ลูกชายคนที่ยังอยู่ในอำเภอพรหมพิรามบอกว่า
“แม่เขาจะบอกว่าไม่ต้องเอามาให้มากนะ ในชีวิตเขา แม่เขาไม่เคยอยากได้อะไรเลย
เคยถามเขาก็บอกว่า เขาพอแล้ว สมัยยังเด็กบ้านเราจนกันมาก
พ่อก็ตายตอนที่เรายังเล็ก ๆ แต่แม่คนเดียวก็หา
เลี้ยงลูกได้ มานึกดูแกต้องทำงานหนักมาก แม่ถึงเน้นสอนให้เข้มแข็ง
หนักเอาเบาสู้ไม่เลือกงาน”
ตลอดระยะเวลา 20 ปีที่ผ่านมาท่ามกลางขุนเขา ยายไม่มีนาฬิกา
แต่ทุกเวลาล้วนมีคุณค่า การมีชีวิตอยู่ของยายหมดไปกับการปลูกต้นไม้
ทำฝายเล็ก ๆ ที่ยายได้อาศัยในยามหน้าแล้งและยังเป็นสายธาร
หล่อเลี้ยงบรรดาสัตว์ และต้นไม้บนผืนแผ่นดินนี้
และตั้งใจถวายในหลวงและพระราชินี ยายรักในหลวงและพระราชินีมาก
กิจวัตรประจำวัน ตื่นแต่เช้า จุดธูปไหว้พระ เก็บมุ้ง กระย่องกระแย่งมาจุดฟืนหุงข้าว
ตักข้าวสุกแรกเก็บไว้ ตักข้าวกินกับน้ำพริก หรือ ปลาแห้งที่เก็บไว้
ลงมากวาดลานบ้าน ซักผ้า หาบน้ำที่ลำห้วย ออกไปหาฟืนหาไม้ มาเก็บไว้

 

 
ถูกตอบแล้ว Apr 10, 2015 โดย อัศวิน (136,440 คะแนน)
ถูกเลือก Apr 13, 2015 โดย ครูแก่
+4 โหวต

มันก็ไม่แน่เสมอไปหรอกค่ะ คนที่เค้าไม่มีเงิน แต่เค้าอยู่อย่างพอเพียง เค้าก็สามารถมีความสุขได้ 
และคิดว่าความสุขที่ยั่งยืนก็คือ ความสุขที่ปราศจากความทุกข์ทั้งหลาย ทั้งมวลยังงัยหล่ะคะ แต่หายากหน่อยนะคะ ความสุขแบบนี้ ส่วนมากมักจะสุขปนทุกข์ซะมากกว่าค่ะ                     


เงินซื้อ ชีวิต ไม่ได้ เงินซื้อ เพื่อนแท้ ไม่ได้ 

เงินซื้อ ความสุขใจ ไม่ได้เงินซื้อ สุขภาพที่ดี ไม่ได้ 

 


ความสุขที่ยั่งยืน คือ การมีสุขภาพที่ดี มีธรรมในใจ รู้จักพอจ้ะ

 


 

ถูกตอบแล้ว Apr 8, 2015 โดย Jasmine (236,630 คะแนน)
+3 โหวต

ไม่แน่เสมอไป >>>

>  หากว่า.  ปฎิบัติตนให้ดำรงชีวิตอย่างถูกต้องตามธรรมนองครองธรรม  ทั้งในแง่ของกฎหมาย-ศีลธรรม ได้อย่างเสมอต้น-เสมอปลาย ก็จะมีชีวิตที่ปรกติสุขราบรื่น หามีภัยใดๆมารบกวนร่างกาย-จิตใจไม่.

>  แต่หากว่า. ระเริงเหลิง-ลุแก่อำนาจของเงินที่มีอยู่ คิดว่า มีเงินมาก  มากที่สุดแล้วจะสามารถทำอะไรได้ตามใจชอบ-ใจปราถนาได้  ก็หาได้ไม่   เพราะ มันเป็นการก้าวก่าย-ละเมิดสิทธิส่วนบุคคล-ส่วนตัว-กฎหมายของบ้านเมืองเข้า.    

>  จะมีเงิน-รวยล้นอย่างไร ก็ย่อมต้องอยู่ภายใต้กฎหมายอยู่ดี  หาไม่แล้ว จะมีความทุกข์กาย-ทุกข์ใจ เข้ามาแทนที่  และอาจจะไม่มีแผ่นดินที่จะอยู่  แม้กระทั่งที่จะยืนก็ยังไม่มี  และถึงขั้นสุดท้าย แม้ลมหายใจสุดท้าย ก็ยังไม่มีความสุข.

>  เพราะลมหายใจสุดท้ายนั้น   อาจจะไม่ได้เกิดขึ้นบนผืนแผ่นดินบ้านเกิดเมืองนอนของตัวเอง  ซึ่งมีตัวอย่างมาแล้วในอดีต และก็จะตามมาเป็นรายต่อๆไปให้ได้เห็นกัน.

image

image

image

ถูกตอบแล้ว Apr 8, 2015 โดย Pa-Mok (888,250 คะแนน)
+3 โหวต
ก็อาจมากตาม

ถ้ารู้จักใช้จ่าย

และไม่ได้กลัวสมบัติหาย

 

บางคนมีบ้านใหญ่โต แต่กลัวขโมย

มีนถแพงๆ ก็ไม่กล้าจอด กลัวโดนขโมย

 

มีแต่พอดี ให้เหลือกิน เหลือใช้ พอค่ะ
ถูกตอบแล้ว Apr 10, 2015 โดย CallMe_JK (375,940 คะแนน)
+3 โหวต

ก่อนจะคดข้าวใส่กล่อง น้ำพริก ใส่ย่าม สวมที่ขาดวิ่น ใช้พร้าแทนไม้เท้าเวลาเดิน
ข้ามห้วย ข้ามหนอง เข้าไปในป่าลึก ผ่านฝายเล็กๆ หรือคันนาที่ยายทำไว้ 11 ฝาย
เป็นคันดินที่ยายใช้ “จอบกับใจ” ค่อยๆขุดขึ้นมา กลายเป็นแอ่งน้ำเล็กๆกักเก็บน้ำ
พอให้สัตว์เล็กได้มาอาศัย ต้นไม้ชุ่ม ชื่น ระหว่างนั้นก็เอาข้าวมาโปรยให้สัตว์
ในแอ่งดินกันทำคันดินนี้เสร็จ ก็เข้าไปลึกเรื่อยๆ ที่ละฝาย ทีละฝาย
เวลาแต่ละวันผ่านไปเท่าไหร่ไม่รู้ เหนื่อยก็พัก แล้วก็เดิน กลับบ้าน
ชีวิตยาย เป็นไปอย่างเรียบง่าย

ทุก ๆ วันพระ ยายจะเดินลงมาจากเขา ด้วยระยะทางเกือบ 8 กิโล
บวกกับวัยชราของยาย จึงทำให้ยายใช้เวลาใน การเดินทางกว่า 3 ชั่วโมง
แต่ก็ไม่ได้ทำให้ศรัทธาของยายเสื่อมถอยลง ลำพังคนหนุ่มสาว
จะให้เดินขึ้นลงเขา สัก 7-8 กิโลเมตร ยังเ ล่นเอาเหงื่อตก
แต่สำหรับยายยิ้มถือเป็นกิจวัตรสม่ำเสมอทุกวันโกน วันพระเพราะไม่ว่าฝนจะตก
ฟ้าจะร้อง ยายก็ต้องไปถึงวัดไม่เคยขาด

ระยะทางไกลที่เต็มไปด้วยหล่มโคลน ถนนเป็นร่อง ขรุขระ ยายยิ้ม
จะออกเดินเท้าจากบ้านตั้งแต่เช้ามืด เหนื่อยก็พัก ถึงวัดกี่โมงไม่รู้
< FONT size=6>รู้แต่เมื่อถึงวัดก็เปลี่ยนชุดชาว สวดมนต์ ปฏิบัติธรรม ทำความสะอาดวัด
ทำบุญ เมื่อกลับจากวัด แกก็จะมานับวันหลังจากนั้นไปถึงวันโกนวันพระอีกที
ก่อนที่เดินกลับบ้านในป่า ยายเลือกใช้ชีวิตเพียงลำพัง
และใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวอย่างมีความสุขอีกครั้ง

เราขาดในสิ่งที่ยายยิ้มมี นั่นคือ ความพอเพียง ความศรัทธา ความไม่โลภ
เรามีในสิ่งที่ยายขาด นั่นคือ ความทุกข์

พิธีกร : ข้าวสารอาหารแห้งเอามาจากไหน
ยายยิ้ม : ลูกหลานเข้าเอามาให้ เขาเอามาให้ก็ต้องกิน
เขาจะได้บุญและก็ต้องกินอย่างประหยัดๆ ไม่ฟุ่มเฟือย

พิธีกร : ฝนตกเปียกไหม
ยายยิ้ม : ก็หลบๆเอา ไม่ลำบาก อย่าคิดว่ามันลำบาก

พิธีกร : เสื้อผ้า ขาดแล้วยังใส่อยู่
ยายยิ้ม : ลูกหลานเข้าเอามาให้ ใส่ไว้เขาจะได้บุญ

พิธีกร : ลูกหลานอยากให้ไปอยู่ด้วยกัน
ยายยิ้ม : ไม่ใช่ว่าจะไม่พึ่ง แต่ให้หมดค่าก่อนค่อยพึ่ง ป่วยไม่สบายไม่มีแรงค่อยพึ่งเขา

พิธีกร : ทำฝายไปให้ใคร
ยายยิ้ม : ให้ในหลวงพระราชินี ท่านเป็นถึงเจ้าแผ่นดินยังทำงาน เราก็ต้องทำให้ท่านบ้าง..
ส่วนสิ่งที่ทำในหลวงไม่เห็นผีสางเทวดาก็เห็น

พิธีกร : ได้ประโยชน์อะไรจากฝาย
ยายยิ้ม : ในหลวงบอกมีฝายมีน้ำ มีป่า มีปลาเล็กเป็นอาหารนกอีกทีรวมถึงได้ใช้ยามหน้าแล้ง

พิธีกร : กลัวล้มไหมเวลาเดินไปไหน
ยายยิ้ม : กลัวแต่ก็ต้องทำ ทำแล้วมีความสุข

ปล. มีต่ออีกครับยาวนะครับ อ่านได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

อ้างอิง http://comvariety.com/article/8393-%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%89%E0%B8%A1-%E0%B8%A2%E0%B8%B4%E0%B9%89%E0%B8%A1%E0%B9%80%E0%B8%A2%E0%B9%89%E0%B8%A2%E0%B8%A2%E0%B8%B2%E0%B8%81-%E0%B8%84%E0%B8%99%E0%B8%84%E0%B9%89

 
ถูกตอบแล้ว Apr 10, 2015 โดย อัศวิน (136,440 คะแนน)
ขอบคุณมากครับ
อ่านจบตรงที่คุณโพสต์  ก็สงสารนะ
ไม่รู้จะอธิบายอย่างไรได้
ผมได้เคยไปที่  อ.พรหมพิราม  จ.พิษณุโลก  แต่นานมาแล้ว
ขอขอบคุณอีกครั้งครับ.
ครับ คุณยายมีหัวใจที่แกร่งมากครับ
...